--- Vertaald door vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)
voor Jean Eustache
Heb je Don Juan ooit ontmoet? - Nooit. Niet één keer.
Waarom rouw je dan? - Omdat ik hem nooit ontmoet heb.
Ongelooflijk. Nooit gedacht dat mijn eigen begrafenis zo aangenaam kon zijn.
Een mooi einde van je loopbaan. - Einde?
Stop nu ze je nog herinneren zoals je was. Al die rimpels, lijnen, grijze haren.
Jij zou elk feest bederven, zelfs een begrafenis.
Nee, mijn vriend. Dit is een geweldig uitzicht.
Vrouwen en vrouwen en vrouwen. De eeuwige honger van vrouwen naar liefde.
Ik heb zo'n beetje alles.
Een liefdesbrief van één van je andere vriendinnen.
Ik heb geen andere vriendin, Sherry.
Oké, ik begrijp het al.
Niet waar. Maar het geeft niet. Zo ben je nu eenmaal, je zult nooit veranderen.
Ik wil gewoon niet meer samen zijn met een overjarige Don Juan.
Wat wil je, Sherry? - Wat wil jij, Don?
Ik ben je minnares, maar je bent niet eens getrouwd.
Kijk naar je vriend Winston van hiernaast. Zij hebben het geweldig naar hun zin.
Wil je dan geen gezin stichten?
Wil jij dat?
Ik weet niet wat ik wil, maar ik wil er zelf achter komen.
Zelf. - Ja. Misschien bel ik je wel eens.
Wat ben jij voor vrouw? - Hetzelfde als jij.
Niemand vroeg jou iets. Hij kuste je nooit. Het was een grove leugen.
Ja, het was een leugen. Don Juan zei het zelf. Het was slechts publiciteit.
Niet waar. - Wie ben jij om bevelen te geven?
Wie ik ben? Don Juan had mijn kus bij duizend vrouwen gezocht.
Ik was de enige. Hij zou nooit iemand anders liefhebben.
Hij hield zoveel van je dat hij meteen naar een andere vrouw ging.
Hij hield van me. En haatte jonge vrouwen als jij.
Kat. - Koe.
Slang. - Varken.
Geit. - Wezel.
Worm.
Ja?
Hé, Winston. Ben je op je werk?
Het is zaterdag. Natuurlijk.
Nee, ik ben net op.
Kun je niet op de website?
Ja, oké. Ik kom eraan.
Ja, koffie zou fijn zijn.
Is het Ethiopische koffie?
Goedemorgen. - Goedemorgen, Don.
Hé, jullie twee. Let op de Cheerios.
Hoe is het met de beste druif van de stok? - Goed.
Winston zit in zijn kantoor aan zijn computer.
Dank je, Don.
Wat is er, Winston? - Ik kan niet op deze website.
Ik heb je computerkennis nodig. - Wat is het?
Het is een systeem om detectiveverhalen te ontrafelen en misdaden op te lossen.
Klik. Zie je?
Ik heb het al geprobeerd. - Kalm blijven.
Pak ze, Sherlock. - Gaaf.
Dit is mijn soort informatie. Ik hou van het internet.
De hele wereld van informatie, door de muur. Klik.
Zeker dat je thuis geen computer wilt? Ik vind het nogal raar.
Een man die alles verdiend heeft met computers, wil er zelf geen een in huis.
Dit is fascinerend.
Je zou hiermee een mysterieroman kunnen schrijven of een misdaad oplossen.
Gaat het?
Wat?
Is er iets?
Het is waarschijnlijk niets.
Een liefdesbrief van één van je lieftallige dames.
Zoiets.
Ik zal hem voorlezen.
'Beste Don, soms brengt het leven rare verrassingen met zich mee.
We hebben elkaar al twintig jaar niet meer gezien, maar nu moet ik je iets vertellen.
Jaren geleden, nadat wij uit elkaar waren gegaan, ontdekte ik dat ik zwanger was.
Ik besliste om het kind te houden en kreeg een zoon. Jouw zoon.
Ik besliste hem alleen op te voeden omdat onze tijd samen voorbij was.
Mijn zoon is nu bijna 19.
Hij is wat verlegen en gesloten, maar een gevoelig, prachtig persoon.
Een paar dagen geleden ging hij op reis, volgens mij op zoek naar zijn vader.
Ik heb hem bijna niks over jou verteld, maar hij is erg vindingrijk.
Hoe dan ook, als dit echt je adres is... Ik vond gewoon dat je dit moest weten.'
Er is geen handtekening en geen adres van de afzender.
Gefeliciteerd. Je bent vader.
Je zit er echt mee. Mag ik hem zien?
Het adres is met de hand geschreven, maar uitgeprint. Rode inkt op roze papier.
Typemachine.
Een rood lint. Interessant.
'Beste Don, soms...'
De afdruk van de stempel is niet leesbaar.
En je hebt geen idee van wie dit is? - Nee. Geen enkel.
Maar voor zover ik weet, ben jij een soort Don Juan.
Ik moet gaan.
Zal ik de brief houden als bewijsmateriaal of voor aanwijzingen?
Ik ben het.
Ik zie het.
Het is een beetje eenzaam hier.
Mag ik?
Komt Sherry thuis? - Nee.
Ze is vertrokken.
Hoe bedoel je 'vertrokken'? Is ze op reis?
Nee. Ze heeft me verlaten.
Het spijt me. - Ja, mij ook. Denk ik.
Sherry kennende heeft ze haar troef nog niet uitgespeeld, toch?
Waarschijnlijk niet.
Maar je hebt nooit problemen gehad om interessante vrouwen te vinden.
Zo zit je leven in elkaar, toch? Je bent zoals Don Juan.
Zeg dat alsjeblieft niet meer.
Wat de brief betreft. Ik heb de stempel onder de microscoop bekeken.
Hij is niet leesbaar, maar op de postzegel staat een specht.
Betekent dat iets voor jou?
We moeten de mogelijkheden beperken.
Dit is waarschijnlijk iemand die een grap met me uithaalt.
Zo niet, wat dan nog.
Het lijkt me zo oneerlijk, iemand zo'n brief schrijven en hem niet ondertekenen.
Wil je niet weten wie de moeder is van je zoon?
Mijn hypothetisch zoon? Nee, Winston. Dat wil ik niet.
Dan kunnen we het laten vallen. - Kunnen we dat?
Natuurlijk kunnen we dat. Oké. Het is gevallen.
Maar hoe kun je zoiets nou negeren?
Je moet dit als een teken zien. - Wat voor teken?
Als een richtingaanwijzer in je leven. Precies op dit moment.
Je moet dit mysterie oplossen en de vrouw vinden, die je toen zwanger hebt gemaakt.
Waar is die geweldige cd die ik voor je gebrand heb?
Hier ligt hij. Mag ik?
Dat is mooi. Ethiopische geluiden. Goed voor het hart.
Kom morgen voor een zondagsbrunch, dan praten we verder over ons onderzoeksplan.
Ik laat hem daar liggen.
Ga naar huis en laat me met rust. - Oké, ik hou ook van jou.
Volgens mij heet je vader Sam Spade. - Mijn vader is niet Sam Spade.
Denk je dat hij Sherlock Holmes is? - Nee.
Hij is een van die bekende detectives.
Mike Hammer. - Nee, niet Mike Hammer.
Ik weet het, hij is die Dolemite kerel. - Nee, niet Dolemite.
Hij is neer.
Hou je ogen open. Hij kan best Dolemite zijn.
Mona, bedankt.
Het was erg lekker. - Graag gedaan. Wanneer je maar wilt.
Echt? Hoe laat is het avondeten?
Je bent de meest perfecte vrouw die er is. - Luister eens. Ze is van mij. Kom mee.
Geen sigaretten.
Daar komt je eetlust vandaan. Je vrouw kookt te goed.
Laat die roze brief nog eens zien. - Gisteren in de magnetron verbrand.
Ja, kleine Rita? - Papa, je rookt weer.
Nee, dit zijn kruiden. Een beetje cheeba. - Laat eens zien.
Hij heeft gelijk. Gewoon cannabis sativa. - Zie je? Alleen een beetje indigo.
Want mama zegt dat er geen tabak meer gerookt mag worden.
Ja, ik weet het. Ik ben gestopt. - Nooit meer.
Geen tabak meer. Ik beloof het.
Vooruit, laat me die mysterieuze roze brief eens zien.
Je moet een lijst voor me maken. - Een lijst.
Ik wil weten wie allemaal de moeder kan zijn.
Geef me een lijst van al je vriendinnen van toen, dan kan ik alles plannen.
Ik ga naar huis, Sherlock. Vernietig die brief als je ermee klaar bent.
Maak die lijst.
Hallo, Winston?
Welke lijst?
Nee, ik heb er niet eens aan gedacht.
Bel je met een mobieltje?
Ja, mag ik even binnenkomen en die lijst meenemen?
Natuurlijk, waarom niet? - Mooi, wacht even.
Nog andere informatie over waar ze kunnen zijn?
Niet echt. Daar woonden zij, of hun families.
Meer kan ik me niet herinneren. - Oké. Mooi.
Sorry. - Geeft niet.
Ik regel dit wel. Overmorgen is alles klaar.
Je gaat je gang maar.
Mijn middagpauze is bijna voorbij. - Sorry, wat is er?
Ik heb hier alle informatie, gebaseerd op jouw lijst, en het hele plan.
Adressen, namen van echtgenoten, soms zelfs hun beroep.
Ik heb wel slecht nieuws. - Wat?
Dat meisje, Michelle Pepe. Ze is vijf jaar geleden omgekomen bij een auto-ongeluk.
Ik heb naam van het kerkhof waar ze ligt. - Kleine Michelle Pepe?
Het spijt me.
Maar van de andere vier heb ik alle informatie.
Dat is erg indrukwekkend. Ik weet echt niet waarom je dit allemaal heb gedaan.
Wat moet ik ermee doen? - Je hele reis, het is allemaal gepland.
Reserveringen, huurauto's. Alles wat je nodig hebt.
Je hoeft ze alleen je creditcard te geven. - Waar heb je het over?
Je gaat ze bezoeken. Je gaat bij ze langs. Je ontmoet ze.
Je neemt bloemen mee, roze bloemen. Je komt gewoon even langs.
Ik kom gewoon even langs.
Ik heb zelfs kaarten voor je. Alles wat je nodig hebt.
En ik heb een nieuwe cd voor je gebrand.
Met reismuziek. - Die wil ik wel.
Alleen koffie, Avis. Bedankt.
Nog een paar tips. Kleed je conservatief, een beetje stijlvol. Laat niks los.
Neem altijd roze bloemen mee. En zoek naar aanwijzingen over je zoon. Zoals foto's.
Of hints als roze briefpapier, rode inkt. Het handschrift. En zoek die typemachine.
Breng me die typemachine, dan kan ik de letters met elkaar vergelijken.
Je bent gek. Als je me al kon overhalen dit te doen, ben ik geen detective.
Vergeet het. Geen denken aan.
Na al het werk dat ik heb gedaan? - Anders maak jij de reis. Ik betaal wel.
Ik? Onmogelijk. Ik heb drie baantjes en vijf kinderen. Het is jouw leven.
Ik heb slechts de strategie voorbereid. Alleen jij kunt het mysterie oplossen.
Waarom is dat? - Omdat jij vrouwen begrijpt.
Laat me je iets vragen.
Stel dat ik deze reis maak en dat dat kind echt bestaat en opdaagt als ik weg ben.
Maak je geen zorgen. Ik zal je huis elke dag in de gaten houden.
En wat doe je dan? - Als hij opdaagt?
Geen zorgen. Dan neem ik hem gevangen. - Oké, geweldig. Je neemt hem gevangen.
Ik heb nog zeven minuten voor ik weer moet beginnen.
Morgenvroeg, als ik naar mijn werk ga, zet ik je af bij het vliegveld.
Geen probleem. Je hebt een vroege vlucht. - Het gaat niet gebeuren. Echt niet.
Ik pik je morgenvroeg om 7 uur op.
Ik mag geen bikini aan van mijn moeder. - Niet te geloven dat ze je mee liet gaan.
Ze denkt dat ik bij je familie ben. Anders mocht ik niet mee en was jij kwaad.
Wat als ze mijn moeder belt? - Ze denkt dat ze hier is. Het is perfect.
Wacht. - Maak je geen zorgen.
Moet ik mijn moeder bellen? Ze zal best voor jou liegen.
Ik wil vanavond naar het feest en ik wil wat leuke jongens ontmoeten.
Die jongen achter me is zo knap. Zie je hem?
Hij is echt knap. - Niet naar hem staren.
Hij ziet eruit als een fotomodel. - Hij lijkt op het model op de bus.
Hij is zo cool. - Hij staart nu naar ons.
Zou Ally iets met ons gaan eten? Ik heb enorme honger.
Daarvoor heb je dus mix-en-match nodig. - We zijn zulke vaarskalven. Afschuwelijk.
Ik zie er zo dik uit. - Donutmeid.
Zoek naar aanwijzingen zoals een typemachine of iets dat roze is.
Dit wordt erg makkelijk.
Hé, Laura. Ik ben het, Don. Ken je me nog?
Hallo. Wie ben jij?
Don Johnston. - Echt? Ben jij Don Johnson?
Johnston met een 't'.
Woont Laura Daniels hier? - Ja, dat is mijn moeder.
Ik ben een oude vriend en ik heb haar niet meer gezien sinds...
Kom binnen.
Mijn moeder komt zo thuis van haar werk. Ga zitten.
Maak het je gemakkelijk.
Ik ben Lola.
Soms word ik Lo genoemd, maar mijn echte naam is Lolita.
Wil je wat hebben? Er zijn waterijsjes.
Nee, dank je.
Heb je broers of zussen? - Hoezo? Vind je dat ik er moet hebben?
Dat is mijn telefoon. Blijf daar, ik ben zo terug.
Dat is echt gek.
Dat is echt ziek.
Dat meen je niet. Wacht even, mijn mobieltje gaat. Hallo?
Ja, ik weet het. Ik sprak haar net. Echt gek.
Kan ik je ergens mee helpen?
Ben jij dat, Donny?
Hé, Laura.
Wat doe je hier?
We eten vanavond kip.
Leuke kleren die je niet aan had net.
Daar zijn we dan.
Toen explodeerde Larry in een vuurbal op het circuit.
Nu zijn alleen ik en Lo er nog.
Het was zelfs op tv.
Het spijt me.
Je hoofd is net een ananas.
Mam. - Nietwaar?
Ja, het is echt net een ananas.
Wat...
Waar werk je? - Mam heeft haar eigen bedrijf. Toch?
Ik ben professioneel kastindeler. Ik deel kasten van mensen in.
Ik doe zelfs hun laden. Ik label alles. Ik maak ze overzichtelijk.
Ik gebruik zelfs kleuren. - Ze betalen haar daarvoor. Ongelooflijk.
Lolita, ik zei dat je mocht proeven. Genoeg. Het is niet leuk.
Lolita. Interessante naamkeuze, Laura.
Wat?
Ik hoorde dat je het gemaakt hebt in de zakenwereld. Wat doe je?
Ik deed iets met computers. - Ingewikkelde dingen dus.
Ingewikkelder dan potloden. - Mr Mooie Broek.
Ja, ik heb een mooie broek. Wat dan nog?
Ik zie dat je een straatverkoop houdt? - Je hebt me door.
Dat doen we elke zaterdag. - Larry had allemaal rommel staan...
Toen heb ik geregeld dat de buurman een bord voor ons ging schilderen.
Het is leuk. - Verkopen jullie ook oude typemachines?
Nee. - Dat is zo van de vorige eeuw.
Ben je helemaal hierheen gekomen voor een typemachine?
Waarvoor heb je een typemachine nodig?
Een oude vriend vroeg me er een te zoeken. Het schoot me ineens te binnen.
Ik ben vergeten een toetje te maken. - Don houdt niet van waterijsjes.
Wat doe je hier?
Ik zocht gewoon een typemachine.
Ik weet het weer.
Dag.
Tot ziens, Don. - Tot ziens, Laura.
Kom nog eens terug. - Tot ziens, Laura.
Lo, trek wat kleren aan.
Kan ik u helpen? - Dora?
Ik ben het, Don. Ken je me nog?
Wat doe je hier?
Ik heb deze bloemen meegenomen.
Prachtig.
Wil je binnenkomen?
Wat brengt jou hier?
Ik was toch in de buurt, dus kwam ik even langs.
Hoe heb je me gevonden? - Met de computer. Je kunt er alles mee.
Je hebt een mooi huis. - Bedankt. Het is een mooi voorbeeld.
We zitten in onroerend goed. We verkopen percelen en vooraf gebouwde woningen.
Of wist je dat al van je computer? - Nee.
Je visitekaartje is roze.
Mijn echtgenoot Ron vond het leuk als de mijne roze waren en die van hem blauw.
Mooie parels.
Heb ik die gegeven?
Volgens mij niet.
Had ik moeten doen.
Het is heel raar dat je zo opdaagt.
Ja, het is raar.
Daar is mijn echtgenoot.
Waar is mijn perfecte, kleine vrou...
Wat hebben we hier?
Hallo. Don Johnston.
Ik ben een heel oude vriend van Dora.
Je ziet er niet heel oud uit. Alleen maar een beetje oud.
Ik ben Ron.
Hij is toch een oude vlam van je? - Don kwam totaal onverwachts langs.
Aangenaam, Don.
Ron en Don.
Blijft Don eten? Ik hoop het. - Nee, dat kan ik niet maken.
Natuurlijk wel. Toch, schat?
Computers?
Dat moet een winstgevende sector zijn. - Ja, ik heb goed geboerd.
Onroerend goed heeft ons ook geen windeieren gelegd, hè?
Eerst wilde ik water gaan bottelen. Water wordt eens meer waard dan olie of goud.
Als je sterft van de dorst kan je geen slok olie nemen. Toch? Of goud.
Daar heb je helemaal gelijk in.
Maar voorlopig vinden we dat onroerend goed en prefabhuizen de juiste keuze is.
En het heeft ons geen windeieren gelegd.
Dat zijn prachtige bloemen.
Ik wil je iets laten zien.
Is deze foto niet geweldig? - Ja.
Dit is gek, nietwaar? Mijn nette, kleine Dora.
Mijn schattige, kleine Dora.
Jonge hippiemeid. - Geweldig, Ron. Zet je hem nu terug?
Sorry, schat.
Dat roept vast herinneringen op.
Ik heb die foto toch genomen?
Het is raar hoe de levens van mensen veranderen, niet?
Hebben jullie kinderen?
Dat is een gevoelig onderwerp. Ik heb altijd kinderen met Dora willen hebben.
Ik bedoel, onze eigen kinderen. Maar zij niet, dus respecteer ik dat.
Ik weet niet of ik een goede moeder zou zijn voor Rons kinderen.
Ik ben gewoon blij dat ik mijn Dora heb.
En jij, Don? Ben je getrouwd?
Nee, ik ben nog altijd vrijgezel.
Vrijgezel?
Maar heb je kinderen? - Hij zei dat hij nog vrijgezel was.
Liefje, je weet maar nooit. Eén of twee kunnen erdoor geglipt zijn.
Nee, voor zover ik weet geen kinderen.
Hallo, Winston.
Gewoon een wilde gok.
Ik weet niet wat ik hier doe. Ik kom geen stap verder.
Ja, ik heb haar ontmoet. Ja, haar ook. Gisteren.
Nee. Geen aanwijzingen. Geen typemachines.
Had je geen Porsche kunnen huren of iets waar ik echt in kan rijden?
Ik ben een stalker in een Taurus.
Ik heb alles gedaan wat ik moest doen.
Ik heb hier meer dan genoeg van. Ik denk dat ik vandaag maar terug ga.
Ja, maar ik wil eigenlijk niet naar haar toe.
Nee, Winston.
Ik spreek je later wel.
Oké? Bedankt.
Ik spreek je zo.
Dames en heren, we gaan landen. Gaat u zitten en controleer uw riem. Dank u.
Ik hoorde wat je zei. En ik hoorde wat Dr. Markowski zei.
Je moet in jezelf geloven. Ik heb veel respect voor je.
Ik begrijp hoe je je voelt en ik zal de volgende keer beter mijn best doen.
Er is veel moed voor nodig om te zeggen wat je zei. Ik ben erg trots op je.
Je moet weten dat ik vind dat je het erg goed doet en dat ik in je geloof.
Ja, ze spreekt zeker met leguanen.
Oké. Dat klopt. Bel maandag terug, dan zullen we u en Iggy graag inplannen.
Zeker. Oké, bedankt.
Het spijt me. Dr. Markowski werkt alleen op afspraak en ze is nu in bespreking.
Heeft u uw dierenvriend bij u? - Nee, ik heb geen dierenvriend.
Ik ben een oude vriend van Carm... Dr.. Markowski.
Carmen heeft een erg drukke agenda. Misschien heeft ze straks even tijd.
Natuurlijk zal ik je niet vergeten, Cleo.
Ja, ik beloof het. - Dank u, Dr. Markowski.
Tot ziens. - Tot ziens, Cleo.
Tot volgende week, Mrs Dorston.
Wat komt er nu?
Dus je bent dierenpsychiater? - Nee. Een communicator.
En je bent nu dokter?
Toen we samen waren wou je nog zo graag advocaat worden.
Je was echt vol passie. - Passie is iets vreemds.
Ik heb een doctoraat in dierengedrag. Maar dat kwam eigenlijk achteraf.
Het is een vreemd verhaal.
Ik hou wel van vreemde verhalen. - Ik was een zeer succesvol advocaat.
Buiten mijn werk had ik echter geen leven, alleen mijn hond Winston.
Heet je hond Winston?
Maar toen stierf hij plotseling.
Het spijt me.
Het is jaren geleden. Maar mijn nieuwe vermogen was een gave van Winston.
Je mag weer binnenkomen.
Toen Winston was overleden, kreeg ik deze gave.
Om de gedachten van dieren te lezen? - Nee. Ik ben een communicator.
Vlak na Winstons overlijden, merkte ik dat ik dieren tegen me kon horen praten.
Ik was me daar niet eerder van bewust. En ik kan niet hun gedachten lezen.
Maar wanneer ze willen communiceren, kan ik ze horen.
Net zoals wij nu praten. Maar we lezen niet elkaars gedachten.
Zegt hij iets?
Hij zegt dat je een geheime agenda hebt.
Zei hij dat?
Ik denk dat je nu beter naar buiten kunt gaan, Ramon.
Dieren kunnen ons vertellen wat ze willen, maar da's niet altijd het beste voor hen.
Sorry, Carmen. Mr Renaldo en Skippy zijn hier voor je volgende sessie.
Oké, ik kom er zo aan.
Het spijt me, Don. Ik kan Skippy echt niet laten wachten.
Kan je Skippy vertellen dat je even met me naar de auto loopt?
En later? Zullen we wat gaan drinken? - Nee, ik drink niet.
Misschien wat eten? - Ik eet ook niet.
Niet? Een stukje lopen?
Ik weet dat je loopt. - Daar heb ik geen zin in.
Heb je een typemachine? - Een typemachine?
Ben je getrouwd?
Ik vind dat je nu maar moet gaan. - Toe nou, Carmen.
Kun je me niet antwoorden? - Nee.
Nee, je wilt me geen antwoord geven? - Nee, ik ben niet getrouwd.
Ik was het wel.
Kinderen?
Ja.
Ik heb een dochter, Lianna. Ze is 16.
Ze is in Zweden. - Zweden.
Moet ik nu jou iets vragen? Het is alsof ik mijn hele levensverhaal heb verteld.
Ik? Nee. Ik ben niet getrouwd. - Natuurlijk niet.
En ik heb geen kinderen. Of wel?
Hoe moet ik dat weten?
Sorry, Carmen. Mr Renaldo en Skippy wachten nog steeds in de spreekkamer.
Ik weet het, sorry. Ik kom er aan.
Ik heb nu echt geen tijd meer.
Tot ziens. - Tot ziens, Carmen.
Mr Johnston, u vergat uw bloemen.
Sorry.
Weet u waar de Atwood Road is? Ik ben verdwaald.
Het is in orde.
Kan ik jou helpen? - Woont Penny hier?
Wie vraagt dat?
Ik ben een oude vriend. Don Johnston.
Ze is binnen. Daar langs, een hordeur. - Bedankt.
Hallo?
Wat moet jij hier, Donny?
Ik dacht gewoon even langs te komen. Kijken hoe het is.
Volgens mij waren wij niet blij uit elkaar gegaan. Geen verzoening, niets.
Jij verliet mij, Penny. Weet je nog?
Ja. Heel helder.
Wat wil je dan? - Alles in orde, Pen?
Weet ik nog niet.
Wat had je gewild?
Penny, heb jij...
Heb jij een zoon?
Donder op, Donny.
Danny, pak die klootzak.
Kop dicht. - Ik zei niks.
Wat is je probleem? - Ik ging net weg.
Waarom maak je Penny zo van streek?
Ik wilde haar alleen wat vragen. - Dat weet ik.
Het is niet aardig om hier te komen
en Penny te kwetsen, haar terug te pakken.
Dat is zo onbeschoft.
Allemaal roze, toch? - Dat is het beste.
Je kunt er wat van. Het is prachtig. - Bedankt. Alles in orde?
Het was een klein misverstand. - Mag ik het even zien?
Dat ziet er niet best uit. Heeft u het wel gewassen?
Zoiets.
Ik zal het even verzorgen.
Hoe heet je? - Sun Green.
Perfect.
Hoe heet jij? - Don Johnston.
Echt? Don Johnson? - Johnston. Met een 't'.
Als ik deze weg volg, kom ik dus bij kerkhof Riverview?
Je rijdt gewoon naar beneden, dan ligt de ingang aan je rechterhand.
Dank je, Sun Green. - Graag gedaan.
Hallo, schoonheid.
Rode inkt op roze papier.
Ik weet niet wat ik wil.
Hij zegt dat je een geheime agenda hebt.
Donder op, Donny.
Circle Drive, graag. Geen haast.
Het rad van fortuin draait. Alsmaar rond en rond. Niemand weet waar het stopt.
Jongen.
Dat is mijn verslag, Sherlock.
De samenvatting van wat jij me allemaal hebt aangedaan.
Is dat alles?
En je weet nog altijd niets meer over wie de moeder is van je zoon?
Inderdaad.
Maar er was toch die ene typemachine. En de roze motorfiets.
En Dora's roze visitekaartje. En Laura's roze badjas.
Ik vind dit alles een farce, een fiasco.
Voor hetzelfde geld heb jij me die brief geschreven.
Sorry dat je in elkaar werd geslagen. Het voelt alsof het allemaal mijn schuld was.
Dat was het ook.
Toch wel raar dat Carmens magische hond Winston heette.
Ik heb hier heel wat werk ingestoken.
Het leek me belangrijk dat je wist of je een zoon had. Het is jouw leven.
Je moet je eigen leven leven, toch? - Dat deed ik, Winston.
Dat doe ik nog steeds.
Wat is dit? Het is roze. - Een briefje dat ik in mijn hal vond.
Rode inkt op roze papier. Van Sherry. - Van Sherry?
Waarom zei je dat niet? Mag ik het zien?
De enveloppe en het papier zijn niet even groot.
Het handschrift lijkt erg op dat van het adres van de enveloppe.
Sherry vindt je nog steeds leuk.
Denk je dat die brief van Sherry was en ze alles heeft verzonnen om je te pesten?
Wie weet?
Ik moet ervandoor.
Ik kan hopelijk net het handschrift vergelijken en op tijd op mijn werk zijn.
Kom je? - Nee. Ik heb even wat rust nodig.
Maak je geen zorgen. We lossen het raadsel wel op.
Was jij gisteravond niet op het vliegveld? - Weet ik niet. Is dat zo?
Ben je op reis? - Zoiets.
Je ziet er hongerig uit. Zal ik een broodje voor je kopen?
Dat hoeft niet. - Geen zorgen, ik ben geen homo of agent.
Gewoon een man, die een man ziet, die wel een broodje lust.
Oké. Bedankt.
Kan je iets halen om mee nemen? - Natuurlijk.
Wat dacht je van een club sandwich? - Ik ben vegetariër.
Eet je kaas? - Soms. Ik hou wel van kaas.
Ik ben zo terug.
Je hebt een plekje gevonden.
Even kijken.
Vegetarisch broodje kaas met champignons.
Extra grote friet.
Twee water.
Twee koffie.
Dat heeft mijn moeder gedaan. Om geluk te brengen.
Bedankt voor het eten.
Graag gedaan, chef.
Noemde je me chef?
Ja, waarom?
Wat is er met je oog gebeurd?
Ik...
Ik ben tegen iemand aan gelopen. Iemands vuist.
Ben je een gangster?
Nee. Ik zou wel willen. Ik deed in computers.
Computers en meiden.
En jij, chef?
Ik hou me bezig met filosofie.
Filosofie en meiden.
Klinkt goed.
Vind je?
Als gewoon een man die een andere man een broodje gaf,
heb je misschien filosofische tips?
Voor een man op reis? - Dat vraag je mij?
Het verleden is voorbij.
Dat weet ik.
De toekomst is er nog niet, hoe die ook zal zijn.
Dus alles wat er is, is dit.
Het heden.
Dat was het.
Ben je boeddhist?
Nee. Jij?
Ik weet het nog niet.
Meer kan ik je nu niet bieden. - Nee, ik waardeer het.
Het stond me wel aan.
Het was beter dan van die vaderlijke onzin.
Is dat hoe je vader is?
Daar praat ik liever niet over.
Ik moet gaan. - Sorry.
Nogmaals bedankt voor het broodje. - Wacht even.
Ik weet dat je denkt dat ik je vader ben, niet?
Wat? - Je kan het me vertellen, chef.
Je bent gestoord. - Wacht even. Wacht.
--- Vertaald door vertaalsysteem.nl ---
Verspreiding van dit studiemateriaal is illegaal! (www.anti-piracy.nl)